In 1964 schreef Marshall McLuhan het boek Understanding Media: The Extensions of Man. Het boek verkent media in de brede zin, van de hamer die ons helpt met klussen tot de invloed van TV en radio. Hoewel er in zijn tijd nog geen internet was, valt er iets te leren uit zijn werk. Iets dat er voor zorgt dat ik voorzichtig ben met (generatieve) AI.

De hamer legt de werking van een medium voor de mens perfect uit. Met een hamer kan je spijkers in hout slaan. De combinatie van mens en hamer is zelfs zo efficiënt, dat je met de hamer minder spierkracht nodig hebt om een iets in elkaar te zetten. De hamer verlengt daarmee onze spierkracht. Gebruik van een hamer resulteert zo in een afname van onze spierkracht, omdat we kunnen leunen of de winst die hamer geeft.

We kunnen deze redenering doortrekken naar moderne media. Ik kan denk ik wel stellen dat de wereld sinds de introductie van social media minder sociaal is geworden. Dit komt doordat we onze sociale vaardigheid neerleggen bij technologische oplossingen als de sociale netwerken Facebook, Instagram en LinkedIn. Of de manier waarop zij sociale interactie faciliteren de juiste is, doet er voor dit verhaal niet toe. Het feit dat ze een verlenging zijn van een vaardigheid, onze sociale vaardigheid, is voldoende om deze bij de mens te verzwakken.

Nu komen we aan bij AI, die nieuwe technologische golf. Trekken we de lijn van social media door, dan zal AI een verlenging zijn van onze intelligentie, of een deel daarvan. De theorie van McLuhan zegt vervolgens ook dat het die vaardigheid bij ons zal verzwakken. Hier komt de vraag bij op die me voorzichtig maakt:

Wil ik een technologie gebruiken die mijn intelligentie, of een deel daarvan, verzwakt?